Argentinië

Mijn nieuwe liefde Argentina

Anderhalf jaar eerder had ik haar in Italië ontmoet en nooit was ik gelukkiger dan met haar. Hoe was die Argentijnse erin geslaagd iets bij mij los te maken, wat nooit eerder iemand gelukt was? Hoe kwam het dat ik naar haar bleef verlangen?

Op een dag trok ik mijn schoenen aan en vertrok. Ik moest naar haar toe, onderzoeken waar dat vreemde gevoel vandaan kwam. De waarschuwingen voor het ‘gevaarlijke’ Zuid-Amerika deden me niets. Mijn missie was belangrijker. Wat kon er op tegen de wetenschap dat mijn grote liefde in Zuid-Amerika zat? Op naar Buenos Aires dus. Op naar die langgedroomde toekomst met mijn onbereikbare muze. Die toekomst kwam er nooit. Wat was het raar te ervaren hoe groot het verschil was....

...tussen haar wereld en de mijne. Wat was het vreemd te zien dat mensen elkaar gewoon ontmoetten zonder twee weken van te voren af te spreken. Hoe bijzonder ook was het haar verjaardag mee te maken. Iedereen nam iets anders mee! Eugenia zorgde voor de taart, Ailin voor de pizza. En natuurlijk dronken we mate, het vriendschapsdrankje bij uitstek.

Wat een gek land, dat Argentinië. Al die kleine zelfstandigen die nog nooit van efficiëntie hadden gehoord. Wat moet Unilever of Shell hebben gelachen om zoveel Argentijnse onkunde. En het straatbeeld dan? Die weeïge geur van ongelode benzine. Alsof je terug was in de jaren 80. Al die auto’s die bij ons al jaren uit productie waren, maar hier tot diep in de jaren 90 van de band rolden. Die Peugeot 504-taxi bijvoorbeeld. Het voelde alsof je in een koektrommel zat.
Na een week nam ik afscheid van haar en besloot mijn liefdesverdriet reizende te verwerken. Dat lukte. Nooit eerder ontmoette ik zoveel mensen die oprecht geïnteresseerd leken in die dwalende Nederlander in den vreemde. En bovendien: hoe kun je nog verdrietig zijn wanneer je voor het eerst de groene wildernis van de Andes bedwingt? In welk ander land vind je zowel gletsjers als woestijnen? Waar elders vind je een zevenkleurige rots? Of een opgedroogde zoutvlakte? Om nog maar te zwijgen van de watervallen van Iguazú, het absolute hoogtepunt van die fantastische reis. Dáár, in die speedboot onder het kletterende water werd ik opnieuw verliefd, maar dit keer niet op één van die oogverblindende latina’s. Mijn nieuwe liefde heette voortaan Argentina. En tussen ons is het gelukkig nog wél altijd dik aan.


Geschreven door: Dirk van den Heuvel