Nieuw Zeeland

Net als in de film...

Auto, check.
Tent, check.
270.534 km² eiland om te bekijken, check.

Al sinds het zien van de Lord of the Rings trilogie staat het vast: ik ga naar Nieuw Zeeland! Bij aankomst op het Noordereiland is er nog geen hobbit te vinden, maar wel natuur die net zo indrukwekkend is als in de films. Van het vulkanische Rotorua waar de stoom uit de grond komt en de stank van rotte eieren in je neus dringt, tot de grotten van Waitomo waar je gelegen in een rubberen band in volledige duisternis naar de gloeiwormen boven je staart. Heel Nieuw Zeeland is één groot natuurpark!

Op het Zuidereiland rijden we op kronkelige wegen die omgeven worden door mist, jungle en zee. Ik waan me in Jurassic Park en verwacht uit te moeten wijken voor een T-Rex in plaats van een kudde schapen die de weg oversteekt. Ook de grote ronde stenen op het strand in Moeraki hebben verdacht veel weg van dinosauruseieren. Aan het eind van onze reis komen we in Kaikoura, waar je met zeehonden kunt snorkelen...

Zoals ze op de rotsen rondhupsen lijken het net lieve, koddige puppies. Ik krijg al 101 Dalmatier ideeën en ren het water in naar de schattige beestjes toe. “Zeehondje, zeeeeeehondje, kom eens!”.
Nou, niet dus. Onze gids ligt dubbel van het lachen als hij mijn geroep hoort. Gewapend met snorkels, wetsuit en het advies 'In geval van nood, grijp de rubber band' zwemmen we achter hem aan de zee in..

En dan blijkt dat wij de koddige, rondspetterende beestjes zijn. Terwijl ik wanhopige pogingen doe om te blijven drijven en niet tegen de rotsen aangespoeld te worden, krijg ik veel meer respect voor de zeehonden. Ze zwemmen oh zo sierlijk en elegant langs je heen en onder je door. Ondertussen kijken ze je met hele grote ogen aan (en denken ze waarschijnlijk: "Wat doen die lompe figuren hier in onze zee?!") .
Opeens komt een van de zeehonden vanuit het niets razendsnel op mij afgezwommen. Hij laat zijn tanden zien, doet net alsof ‘ie mijn masker af wilt bijten en wijkt vlak voor mijn ogen uit. Ik schrik me rot en grijp de rubber band. Boven water stelt de gids mij gerust: “Hij wilde alleen maar met je spelen, no worries mate!”
Gelukkig maar, ik dacht even dat ik op de set van Jaws beland was…


Geschreven door Yayeri van Baarsen