TunaFish
Meer opties...
Meer opties...
Zoeken op Overige

Turkije

Zoek op trefwoord

Een echt Hans en Grietje sprookje in Turkije!

“Waar gaat u heen?” “Bodrum”. En zo stapte we als echte ‘lifters’ nietsvermoedend in de vrachtwagen van een vriendelijke, wat ouder uitziende man. Al gauw kreeg de man trek, het was dan ook al lunchtijd. We stopten bij een reizigerscafé in de middle-of-nowhere en zo te zien werd dit café alleen bezocht door vrachtwagenchauffeurs.

Böreði, çay en gözleme werd voor ons neergezet en eten moesten we. Veel kan gezegd worden over de Turkse keuken en meestal klopt dit ook, zelfs een typische Turkse lunch zorgt er voor dat je al snel teveel eet omdat het zo lekker is. Nadat de chauffeurs waren uitgelachen omdat wij, een jongen en een meisje, samen reisden terwijl we niet getrouwd waren en niet eens uit hetzelfde land kwamen, stapten we de vrachtwagen weer in en gingen we, zo dachten wij, op weg naar Bodrum.

Al gauw werd er ‘Emre Aydin’ gedraaid in de vrachtwagen en werd er vrolijk meegezongen door de chauffeur. Ook wij deden ons best om de teksten goed mee te zingen maar daar hielden we maar gauw mee op. De chauffeur gooit ineens zijn stuur om en met een grote glimlach zegt hij “ik heb wat speciaals voor jullie”. We rijden een verlaten land weggetje in waar de vrachtwagen maar net in past. Met spanning voor eventuele tegenliggers en het feit dat we nu wel erg ver van de grote weg afdwalen kijken we rond met verbazing over de mooie omgeving.

De vrachtwagen komt piepend tot stilstand en rechts van ons staat een klein huisje wat mij het meest deed denken aan het snoephuisje van Hans en Grietje. En ja hoor, een oud vrouwtje opent de deur en met een onverwachte snelheid rent ze naar de vrachtwagen. “Mijn oma” roept de vrachtwagenchauffeur. Wanneer ze ons ziet verbreedt haar glimlach, en neemt ze me gelijk bij mijn hand mee naar binnen. Tegenstribbelen wordt niet gewaardeerd en dus laat ik haar maar. Eenmaal binnen gekomen wordt er thee gezet, waar ik uiteraard bij help. Koekjes worden gepakt en uiteindelijk zitten we gezellig met z’n 4en uren te praten in de tuin. Tavla (backgammon) wordt erbij gehaald en we maken kennis met de typisch Turkse cultuur. We willen allemaal bij het lieve vrouwtje blijven maar helaas moesten we voor de avond viel weer weg. Wel kregen we jam en honing mee uit eigen tuin en werden we getrakteerd op een zoen en een onvergetelijke glimlach van geluk en zaligheid.

Geschreven door: Milene van Arendonk

TunaFish vindt voor jou het beste vliegticket!
TunaFish heeft voor jou de beste reisverzekering!
Je hotel & hostel vind je via TunaFish!
TunaSpecial lidmaatschap: aanrader voor iedere reiziger!